ข้ามไปเนื้อหา

ทุพพล

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

ยืมมาจากบาลี ทุพฺพล; เทียบสันสกฤต दुर्बल (ทุรฺพล)

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์ทุบ-พน[เสียงสมาส]
ทุบ-พน-ละ-
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงtúp-pontúp-pon-lá-
ราชบัณฑิตยสภาthup-phonthup-phon-la-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/tʰup̚˦˥.pʰon˧/(สัมผัส)/tʰup̚˦˥.pʰon˧.la˦˥./

คำคุณศัพท์

[แก้ไข]

ทุพพล

  1. (ภาษาหนังสือ) มีกำลังน้อย, อ่อนแอ
  2. (ภาษาหนังสือ) ท้อแท้

คำพ้องความ

[แก้ไข]