บรรเลง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาเขมร បន្លែង (บนฺแลง, ทำให้เพลิดเพลิน)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ บัน-เลง
สัทอักษรสากล /ban˧.leːŋ˧/

คำกริยา[แก้]

บรรเลง (คำอาการนาม การบรรเลง)

  1. ทำเพลงด้วยเครื่องดุริยางค์ให้เป็นที่เจริญใจ