บรรเลง

ภาษาไทย

ยืมมาจากเขมร បន្លែង (บนฺแลง, “ทำให้เพลิดเพลิน”), แผลงมาจาก លេង (เลง); จาก បន (บน) + លេង (เลง)

การแบ่งพยางค์		บัน-เลง
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	ban-leeng
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	ban-leng
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/ban˧.leːŋ˧/^{(สัมผัส)}

บรรเลง (คำอาการนาม การบรรเลง)