ข้ามไปเนื้อหา

ปัจจามิตร

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

ยืมมาจากภาษาบาลี ปจฺจามิตฺต โดยเปลี่ยนคำหลังเป็น มิตร; เทียบภาษาสันสกฤต प्रत्यमित्र (ปฺรตฺยมิตฺร)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ปัด-จา-มิด
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbpàt-jaa-mít
ราชบัณฑิตยสภาpat-cha-mit
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pat̚˨˩.t͡ɕaː˧.mit̚˦˥/(สัมผัส)

คำนาม[แก้ไข]

ปัจจามิตร

  1. (ภาษาหนังสือ, ร้อยกรอง) ข้าศึก, ศัตรู
    ทัศนะของคนไทยต่อพม่าในฐานะปัจจามิตรมีพัฒนาการอย่างสืบเนื่องจนฝั่งรากลึกในสังคมไทย

ดูเพิ่ม[แก้ไข]