ข้าศึก

ภาษาไทย

ข้า +‎ ศึก; ร่วมเชื้อสายกับลาว ຂ້າເສິກ (ข้าเสิก), คำเมือง ᨡ᩶ᩣᩈᩮᩥᩢ᩠ᨠ (ข้าเสิั‍ก), เขิน ᨡ᩶ᩣᩈᩧ᩠ᨠ (ข้าสึ‍ก) ในคำว่า ᨡ᩶ᩣᩈᩧ᩠ᨠᩈᨲᩕᩪ (ข้าสึ‍กสต‍รู), ไทลื้อ ᦃᦱᧉᦵᦉᦲᧅ (ฃ้าเสีก)

เป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ enemy (รัฐศาสตร์ 17 ส.ค. 2544)

การแบ่งพยางค์		ค่า-สึก
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	kâa-sʉ̀k
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	kha-suek
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/kʰaː˥˩.sɯk̚˨˩/^{(สัมผัส)}

ข้าศึก