บ้านเมือง

ภาษาไทย

บ้าน +‎ เมือง; ร่วมเชื้อสายกับลาว ບ້ານເມືອງ (บ้านเมือง), คำเมือง ᨷ᩶ᩤ᩠ᨶᨾᩮᩬᩥᨦ (บ้า‍นเมอิง), เขิน ᨷ᩶ᩤ᩠ᨶᨾᩮᩨ᩠ᨦ (บ้า‍นเมื‍ง), ไทลื้อ ᦢᦱᧃᧉᦵᦙᦲᧂ (บ้านเมีง), ไทดำ ꪚ꫁ꪱꪙꪹꪣꪉ (บ้านเมง), ไทใหญ่ ဝၢၼ်ႈမိူင်း (ว้านเมิ๊ง) หรือ မၢၼ်ႈမိူင်း (ม้านเมิ๊ง), ไทใต้คง ᥛᥣᥢᥲᥛᥫᥒᥰ (ม้านเม๊อ̂ง); เทียบความหมายตามตัวอักษรของจีน 國家

เป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ pais, pays, country (รัฐศาสตร์ 17 ส.ค. 2544/ประชากรศาสตร์ 4 ก.พ. 2545)

การแบ่งพยางค์		บ้าน-เมือง
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	bâan-mʉʉang
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	ban-mueang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/baːn˥˩.mɯa̯ŋ˧/^{(สัมผัส)}

บ้านเมือง

ประเทศชาติ

บ้านเมือง