ชาติ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ ชาด [เสียงสมาส]
ชา-ติ-
[เสียงสมาส]
ชาด-ติ-
สัทอักษรสากล /t͡ɕʰaːt̚˥˩/ /t͡ɕʰaː˧.ti˨˩./ /t͡ɕʰaːt̚˥˩.ti˨˩./
คำพ้องเสียง ชาด
ชาต

รากศัพท์ 1[แก้]

จากภาษาสันสกฤต जाति (ชาติ, การเกิด), จากภาษาบาลี ชาติ (การเกิด)

คำนาม[แก้]

ชาติ

  1. การเกิด, กำเนิด, มักใช้ว่า ชาติเกิด หรือ ชาติกำเนิด
    ถ้าทำไม่ดีก็เสียชาติเกิด
  2. ความมีชีวิตอยู่ตั้งแต่เกิดจนตาย
    สบายทั้งชาติ
  3. เหล่ากอ, เทือกเถา, เผ่าพันธุ์
    ชาตินักรบ
    ชาติไพร่

ดูเพิ่ม[แก้]

รากศัพท์ 2[แก้]

คำนาม[แก้]

ชาติ

  1. ประเทศ
    รู้คุณชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์
  2. ประชาชนที่เป็นพลเมืองของประเทศ, ประชาชาติ ก็ว่า
  3. กลุ่มชนที่มีความรู้สึกในเรื่องเชื้อชาติ ศาสนา ภาษา ประวัติศาสตร์ ความเป็นมา ขนบธรรมเนียมประเพณี และวัฒนธรรมอย่างเดียวกัน หรืออยู่ในปกครองรัฐบาลเดียวกัน

รากศัพท์ 3[แก้]

คำนาม[แก้]

ชาติ

  1. ชนิด, จำพวก, ชั้น, หมู่
  2. คำเพิ่มข้างหลังของคำเดิม เมื่อเพิ่มแล้วความหมายคงเดิม หรือหมายถึงพวกหรือหมู่
    รสชาติ
    คชาชาติ
    มนุษยชาติ