ระนอง
ภาษาไทย
[แก้ไข]
รากศัพท์
[แก้ไข]กร่อนมาจาก แร่นอง มีมาตั้งแต่ก่อนรัชกาลที่ 2 ซึ่งมีหลวงระนองเป็นเจ้าเมือง
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | ระ-นอง | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | rá-nɔɔng |
| ราชบัณฑิตยสภา | ra-nong | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /ra˦˥.nɔːŋ˧/(สัมผัส) | |
คำวิสามานยนาม
[แก้ไข]ระนอง