ลาภมิควรได้

ภาษาไทย

รากศัพท์

ลาภ +‎ มิ +‎ ควร +‎ ได้

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ลาบ-มิ-ควน-ได้
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	lâap-mí-kuuan-dâi
	ราชบัณฑิตยสภา	lap-mi-khuan-dai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/laːp̚˥˩.mi˦˥.kʰua̯n˧.daj˥˩/(สัมผัส)

คำนาม

ลาภมิควรได้

1. (กฎหมาย) ทรัพย์ที่บุคคลได้มาเพราะบุคคลอีกคนหนึ่งกระทำเพื่อชำระหนี้ หรือได้มาเพราะประการอื่น โดยปราศจากมูลอันจะอ้างกฎหมายได้ และเป็นทางให้บุคคลอีกคนหนึ่งเสียเปรียบ รวมตลอดถึงการได้มาเพราะเหตุอย่างใดอย่างหนึ่งซึ่งมิได้มี มิได้เป็นขึ้น หรือเป็นเหตุที่ได้สิ้นสุดไปเสียก่อนแล้ว