อริยบุคคล

ภาษาไทย

รากศัพท์

ยืมมาจากบาลี อริยปุคฺคล; พิจารณาคร่าว ๆ เทียบเท่า อริย +‎ บุคคล

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		อะ-ริ-ยะ-บุก-คน
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	à-rí-yá-bùk-kon
	ราชบัณฑิตยสภา	a-ri-ya-buk-khon
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/ʔa˨˩.ri˦˥.ja˦˥.buk̚˨˩.kʰon˧/(สัมผัส)

คำนาม

อริยบุคคล

1. (ศาสนาพุทธ) บุคคลผู้บรรลุธรรมวิเศษ มีโสดาปัตติมรรคเป็นต้น