ธรรม

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาสันสกฤต धर्म(ธรฺม); เทียบภาษาบาลี ธมฺม

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ ทำ [เสียงสมาส]
ทำ-มะ-
สัทอักษรสากล /tʰam˧/ /tʰam˧.ma˦˥./
คำพ้องเสียง ทำ

คำนาม[แก้]

ธรรม, ธรรม-

  1. คุณความดี
    เป็นคนมีศีลมีธรรม
  2. คำสั่งสอนในศาสนา
    แสดงธรรม
    ฟังธรรม
  3. หลักประพฤติปฏิบัติในศาสนา
    ปฏิบัติธรรม
    ประพฤติธรรม
  4. ความจริง
    ได้ดวงตาเห็นธรรม
  5. ความยุติธรรม, ความถูกต้อง
    เป็นธรรมในสังคม
  6. กฎ, กฎเกณฑ์
  7. กฎหมาย
  8. สิ่งทั้งหลาย, สิ่งของ
    เครื่องไทยธรรม
  9. คำประกอบท้ายคำที่เป็นนามธรรม เมื่อประกอบแล้วมีความหมายไม่ต่างไปจากคำศัพท์เดิม
    วัฒนธรรม
    อารยธรรม
  10. สมณศักดิ์พระราชาคณะ สูงกว่าชั้นเทพ ต่ำกว่าชั้นหิรัญบัฏ เรียกว่า ชั้นธรรม
    พระธรรมโกศาจารย์
    พระธรรมเจดีย์

ดูเพิ่ม[แก้]