ธรรม

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาสันสกฤต धर्म (ธรฺม); เทียบภาษาบาลี ธมฺม

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ทำ[เสียงสมาส]
ทำ-มะ-
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงtamtam-má-
ราชบัณฑิตยสภาthamtham-ma-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/tʰam˧//tʰam˧.ma˦˥./
คำพ้องเสียงทำ

คำนาม[แก้ไข]

ธรรม, ธรรม-

  1. คุณความดี
    เป็นคนมีศีลมีธรรม
  2. คำสั่งสอนในศาสนา
    แสดงธรรม
    ฟังธรรม
  3. หลักประพฤติปฏิบัติในศาสนา
    ปฏิบัติธรรม
    ประพฤติธรรม
  4. ความจริง
    ได้ดวงตาเห็นธรรม
  5. ความยุติธรรม, ความถูกต้อง
    เป็นธรรมในสังคม
  6. กฎ, กฎเกณฑ์
  7. กฎหมาย
  8. สิ่งทั้งหลาย, สิ่งของ
    เครื่องไทยธรรม
  9. คำประกอบท้ายคำที่เป็นนามธรรม เมื่อประกอบแล้วมีความหมายไม่ต่างไปจากคำศัพท์เดิม
    วัฒนธรรม
    อารยธรรม
  10. สมณศักดิ์พระราชาคณะ สูงกว่าชั้นเทพ ต่ำกว่าชั้นหิรัญบัฏ เรียกว่า ชั้นธรรม
    พระธรรมโกศาจารย์
    พระธรรมเจดีย์

ดูเพิ่ม[แก้ไข]