ข้ามไปเนื้อหา

อุปราช

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

ยืมมาจากภาษาสันสกฤต उपराज (อุปราช). เทียบภาษาเขมร ឧបរាជ (อุบราช); ภาษาพม่า ဥပရာဇာ (อุปราชา); ภาษาลาว ອຸບປະຫຣາດ (อุบปะหราด), ອຸປະລາດ (อุปะลาด)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}
อุบ-ปะ-หฺราดอุ-ปะ-หฺราด
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงùp-bpà-ràatù-bpà-ràat
ราชบัณฑิตยสภาup-pa-ratu-pa-rat
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ʔup̚˨˩.pa˨˩.raːt̚˨˩/(สัมผัส)/ʔu˨˩.pa˨˩.raːt̚˨˩/(สัมผัส)

คำนาม[แก้ไข]

อุปราช (คำลักษณนาม คน หรือ พระองค์ หรือ องค์)

  1. (โบราณ) ผู้สำเร็จราชการต่างพระองค์ประจำภาคหนึ่ง ๆ ในอาณาจักร

คำเกี่ยวข้อง[แก้ไข]