ข้ามไปเนื้อหา

แวะ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาอีสาน แว่, ภาษาลาว ແວ່ (แว่), ภาษาคำเมือง ᩅᩯ᩵ (แว่), ภาษาเขิน ᩅᩯᩬᩡ (แวอะ, หยุดชั่วคราวระหว่างทาง), ภาษาไทลื้อ ᦶᦞᧈ (แว่), ภาษาไทใหญ่ ဝႄႉ (แว๎), ภาษาไทใต้คง ᥝᥥᥳ (เว๎)

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์แวะ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงwɛ́
ราชบัณฑิตยสภาwae
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/wɛʔ˦˥/(สัมผัส)

คำกริยา

[แก้ไข]

แวะ (คำอาการนาม การแวะ)

  1. (อกรรม, สกรรม) หยุดชั่วคราวระหว่างทาง
    แวะตลาดก่อนกลับบ้าน
    แวะรับส่งคนโดยสาร