ຫອມ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาลาว[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *hoːmᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย หอม, ภาษาคำเมือง ᩉᩬᨾ (หอม), ภาษาเขิน ᩉᩬᨾ (หอม), ภาษาไทลื้อ ᦠᦸᧄ (หอ̂ม), ภาษาไทดำ ꪬꪮꪣ (หอม), ภาษาไทขาว ꪬꪮꪣ (หอม), ภาษาไทใหญ่ ႁွမ် (หอ̂ม), ภาษาพ่าเก ꩭွံ (หอ̂ํ), ภาษาอาหม 𑜑𑜨𑜪 (หอ̂ํ) หรือ 𑜍𑜨𑜪 (รอ̂ํ), ภาษาจ้วง hom

การออกเสียง[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

ຫອມ (หอม) (คำอาการนาม ການຫອມ)

  1. (สกรรม) หอม
    ຫອມແກ້ມ
    หอมแก้ม
    หอมแก้ม

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

ຫອມ (หอม) (คำอาการนาม ຄວາມຫອມ)

  1. หอม (ไม่เหม็น)
    ກິ່ນຫອມ
    กิ่นหอม
    กลิ่นหอม

คำนาม[แก้ไข]

ຫອມ (หอม)

  1. (ກ້ວຍ~) หอม (กล้วย)