ထွၵ်ႇ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทใหญ่[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *tʰɔːkᴰ¹ᴸ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ถอก, ภาษาคำเมือง ᨳᩬᨠ (ถอก), ภาษาเขิน ᨳᩬᨠ (ถอก), ภาษาอีสาน ถอก, ภาษาลาว ຖອກ (ถอก), ภาษาไทลื้อ ᦏᦸᧅᧈ (ถ่อ̂ก), ภาษาไทใต้คง ᥗᥩᥐᥱ (ถ่อ̂ก), ภาษาพ่าเก ထွက် (ถอ̂ก์), ภาษาอาหม 𑜌𑜨𑜀𑜫 (ถอ̂ก์, ทำให้หมดไป)

การออกเสียง[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

ထွၵ်ႇ (ถ่อ̂ก) (คำอาการนาม လွင်ႈထွၵ်ႇ)

  1. (สกรรม) เทออก