ຖອກ

ภาษาลาว

รากศัพท์

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *tʰɔːkᴰ¹ᴸ; ร่วมเชื้อสายกับไทย ถอก, อีสาน ถอก, คำเมือง ᨳᩬᨠ (ถอก), เขิน ᨳᩬᨠ (ถอก), ไทลื้อ ᦏᦸᧅᧈ (ถ่อ̂ก), ไทใหญ่ ထွၵ်ႇ (ถ่อ̂ก), ไทใต้คง ᥗᥩᥐᥱ (ถ่อ̂ก), พ่าเก ထ︀ွက︀် (ถอ̂ก์), อาหม 𑜌𑜨𑜀𑜫 (ถอ̂ก์, “ทำให้หมดไป”)

การออกเสียง

• (เวียงจันทน์) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: [tʰɔːk̚˧˩]
• (หลวงพระบาง) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: [tʰɔːk̚˥˥˨]
• การแบ่งพยางค์: ຖອກ
• สัมผัส: -ɔːk̚

คำกริยา

ຖອກ • (ถอก) (คำอาการนาม ການຖອກ)

1. (สกรรม) เทออก

   คำพ้องความ: ເທ (เท)

   ຖອກນ້ຳລົງແຕ່ຫົວເຖິງຕີນໃຫ້ເໝິດບາດດຽວ.

   ถอกน้ำล็งแต่ห็วเถิงตีนให้เห‍มิดบาดด‍ยว.

   เทน้ำลงจากหัวถึงเท้าให้หมดทีเดียว

ลูกคำ

• ຖອກທ້ອງ (ถอกท้อง)