愛情

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาจีน[แก้ไข]

 
to love; affection; to be fond of; to like
อารมณ์
ตัวเต็ม (愛情)
ตัวย่อ (爱情)

การออกเสียง[แก้ไข]



สัมผัส
อักขระ
การออกเสียงที่ 1/1 1/1
ต้นพยางค์ () (34) (15)
ท้ายพยางค์ () (41) (121)
วรรณยุกต์ (調) ตกลง (H) คงระดับ (Ø)
พยางค์เปิด/ปิด (開合) เปิด เปิด
ส่วน () I III
ฝ่านเชี่ย
การบูรณะ
เจิ้งจาง ซ่างฟาง /ʔʌiH/ /d͡ziᴇŋ/
พาน อู้ยฺหวิน /ʔəiH/ /d͡ziɛŋ/
ซ่าว หรงเฟิน /ʔɒiH/ /d͡ziæŋ/
เอดวิน พุลลีย์แบลงก์ /ʔəjH/ /d͡ziajŋ/
หลี่ หรง /ʔᴀiH/ /d͡ziɛŋ/
หวาง ลี่ /ɒiH/ /d͡zĭɛŋ/
เบอร์นาร์ด คาร์ลเกรน /ʔɑ̆iH/ /d͡zʱi̯ɛŋ/
แปลงเป็นจีนกลาง
ที่คาดหมาย
ài qíng

คำนาม[แก้ไข]

愛情

  1. ความรัก

ลูกคำ[แก้ไข]

Derived terms from 愛情

ภาษาญี่ปุ่น[แก้ไข]

คันจิในศัพท์นี้
あい
ระดับ: 4
じょう
ระดับ: 5
อนโยะมิ

การออกเสียง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

愛情 (อะอิโจ) (ฮิระงะนะ あいじょう, โรมะจิ aijō)

  1. ความรัก

คำที่เกี่ยวข้อง[แก้ไข]

อ้างอิง[แก้ไข]

  1. 2541 (1998), NHK日本語発音アクセント辞典 (พจนานุกรมสำเนียงการออกเสียงภาษาญี่ปุ่นโดยเอ็นเอชเค) (ภาษาญี่ปุ่น), โตเกียว: เอ็นเอชเค, ISBN 978-4-14-011112-3