beat

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาอังกฤษ[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาอังกฤษกลาง beten, จากภาษาอังกฤษเก่า bēatan (to beat, pound, strike, lash, dash, thrust, hurt, injure), จากภาษาเจอร์แมนิกดั้งเดิม *bautaną (to push, strike), จากภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *bʰewd- (to hit, strike) (เทียบภาษาไอริชเก่า fo·botha (he threatened), ภาษาละติน confutō (I strike down), fūstis (stick, club), ภาษาแอลเบเนีย bahe (sling), ภาษาลิทัวเนีย baudžiù, ภาษาอาร์มีเนียเก่า բութ (บุท), ภาษาอาร์มีเนีย բութ (บุท)).

คำกริยา[แก้ไข]

beat (ปัจจุบันกาล สามัญ เอกพจน์ บุรุษที่สาม beats, ปัจจุบันกาล พาร์ทิซิเพิล beating, อดีตกาล สามัญ beat, อดีตกาล พาร์ทิซิเพิล beaten)

  1. ตี
  2. เอาชนะ

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

beat (ขั้นกว่า more beat, ขั้นสุด most beat)

  1. (US, เดิมเป็น AAVE, สแลง, ภาษาปาก) เหนื่อย