ข้ามไปเนื้อหา

bluff

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาอังกฤษ

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

จากภาษาดัตช์ bluffen (to brag), จากภาษาดัตช์กลาง bluffen (ทำให้อย่างใดอย่างหนึ่งบวม) หรือจากคำนาม ภาษาดัตช์ bluf (bragging). เกี่ยวข้องกับภาษาเยอรมัน verblüffen (เหยียบ).

การออกเสียง

[แก้ไข]
  • IPA: /blʌf/
  • คำอ่านภาษาไทย: บลัฟ
  • เสียงสัมผัส: -ʌf

คำนาม

[แก้ไข]

bluff (พหูพจน์ bluffs)

  1. (นับได้, นับไม่ได้) การคุยข่มคนอื่น

คำกริยา

[แก้ไข]

bluff (ปัจจุบันกาลเอกพจน์บุรุษที่สาม bluffs, พาร์ทิซิเพิลปัจจุบันกาล bluffing, อดีตกาลและพาร์ทิซิเพิลอดีตกาล bluffed)

  1. (สกรรม, อกรรม) ข่ม, คุยโม้ว่าฉลาดกว่า, แข็งแรงกว่าความเป็นจริง

คำคุณศัพท์

[แก้ไข]

bluff (ขั้นกว่า bluffer, ขั้นสุด bluffest)

  1. เกเรแต่ก็ใจดี