คุย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ คุย
สัทอักษรสากล /kʰuj˧/

รากศัพท์ 1[แก้]

คำกริยา[แก้]

คุย (คำอาการนาม การคุย)

  1. พูดจาสนทนากัน
  2. (ภาษาปาก) ปรึกษาหารือ
    เรื่องนี้ขอคุยกันก่อนที่จะตัดสินใจ
  3. (ภาษาปาก) พูดเป็นเชิงโอ้อวด
    เรื่องแค่นี้ทำเป็นคุย
  4. (ภาษาปาก) พูดจาเพื่อปรับความเข้าใจ
    ถ้าคุณยังคอยขัดผมอยู่อย่างนี้ เห็นทีต้องคุยกันหน่อย
คำประสม[แก้]

รากศัพท์ 2[แก้]

(1) พืชสกุลคุย

คำนาม[แก้]

คุย

  1. ชื่อไม้เถาหลายชนิดในสกุลคุย (Willughbeia) วงศ์ตีนเป็ด (Apocynaceae) เช่น W. dulcis Ridl. ใช้ย้อมผ้าให้มีสีแดงและใช้ทำยาได้
  2. สกุลของไม้เถาดังกล่าว (1)
คำประสม[แก้]