ข้ามไปเนื้อหา

branche

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาฝรั่งเศส

[แก้ไข]

การออกเสียง

[แก้ไข]

รากศัพท์ 1

[แก้ไข]

สืบทอดจากภาษาฝรั่งเศสเก่า branche, จากละตินช่วงปลาย branca, อาจมาจากภาษา Gaulish

คำนาม

[แก้ไข]

branche ญ. (พหูพจน์ branches)

  1. กิ่งไม้
  2. สาขา
ลูกคำ
[แก้ไข]
คำสืบทอด
[แก้ไข]
  • เดนมาร์ก: branche
ดูเพิ่ม
[แก้ไข]

รากศัพท์ 2

[แก้ไข]

คำกริยา

[แก้ไข]

branche

  1. บุรุษที่หนึ่ง เอกพจน์ ปัจจุบันกาล มาลาบอกเล่าของ brancher
  2. บุรุษที่สาม เอกพจน์ ปัจจุบันกาล มาลาบอกเล่าของ brancher
  3. บุรุษที่หนึ่ง เอกพจน์ ปัจจุบันกาล มาลาสมมุติของ brancher
  4. บุรุษที่สาม เอกพจน์ ปัจจุบันกาล มาลาสมมุติของ brancher
  5. บุรุษที่สอง เอกพจน์ มาลาสั่งของ brancher

อ่านเพิ่ม

[แก้ไข]