branche

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาฝรั่งเศส[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาฝรั่งเศสเก่า branche, จากภาษาละตินยุคปลาย branca, อาจมาจากภาษา Gaulish

คำนาม[แก้ไข]

branche ญ. (พหูพจน์ branches)

  1. กิ่งไม้
  2. สาขา
ลูกคำ[แก้ไข]
คำสืบทอด[แก้ไข]
  • เดนมาร์ก: branche
ดูเพิ่ม[แก้ไข]

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

branche

  1. บุรุษที่หนึ่ง เอกพจน์ ปัจจุบันกาล นิเทศมาลา of brancher
  2. บุรุษที่สาม เอกพจน์ ปัจจุบันกาล นิเทศมาลา of brancher
  3. บุรุษที่หนึ่ง เอกพจน์ ปัจจุบันกาล ปริกัลปมาลา of brancher
  4. บุรุษที่สาม เอกพจน์ ปัจจุบันกาล ปริกัลปมาลา of brancher
  5. บุรุษที่สอง เอกพจน์ อาณัติมาลา of brancher

อ่านเพิ่ม[แก้ไข]