hoz

ภาษาจ้วง

รากศัพท์

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ɣoːᴬ, จากจีนยุคกลาง 喉 (MC huw, “กล่องเสียง; ลำคอ”); ร่วมเชื้อสายกับไทย คอ, คำเมือง ᨤᩬᩴ (ฅอํ), เขิน ᨤᩳ (ฅอ), ลาว ຄໍ (คํ), ไทดำ ꪁꪷ (กฺํ), ไทใหญ่ ၶေႃး (ข๊อ̂), ไทใต้คง ᥑᥨᥝᥰ (โฃ๊ว), พ่าเก ၵ︀ေ︀ႃ (ขอ̂), อาหม 𑜁𑜦𑜡 (ขอ̂) หรือ 𑜁𑜞𑜦𑜡 (ขฺรอ̂), แสก กฺ๊อ

การออกเสียง

(จ้วงมาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /ho˧˩/

• เลขวรรณยุกต์: ho²
• การแบ่งพยางค์: hoz

คำนาม

hoz (รูปสะกด ค.ศ. 1957–1982 hoƨ)

1. คอ

ภาษาปู้อี

รากศัพท์

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *k.roːᴬ; ร่วมเชื้อสายกับไทย ขอ, คำเมือง ᨡᩬᩴ (ขอํ), ลาว ຂໍ (ขํ), ไทใหญ่ ၶေႃ (ขอ̂), จ้วง gouz

คำกริยา

hoz

1. ขอ