ndaeng
ภาษาจ้วง
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ɗaŋᴬ; ร่วมเชื้อสายกับไทย ดัง หรือ ดั้ง, คำเมือง ᨯᩢ᩠ᨦ (ดัง), ลาว ດັງ (ดัง), ไทลื้อ ᦡᧂ (ดัง), ไทใหญ่ လင်/ၼင် (ลัง/นัง) (ในคำ ၶူႈလင်/ၶူႈၼင် (ขู้ลัง/ขู้นัง)), ไทใต้คง ᥘᥒ (ลัง), อ่ายตน ဒင︀် (ดง์) หรือ ꩫ︀င︀် (นง์), อาหม 𑜓𑜂𑜫 (ดง์) หรือ 𑜃𑜂𑜫 (นง์), ปู้อี ndangl
การออกเสียง
[แก้ไข](จ้วงมาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /ɗaŋ˨˦/
- เลขวรรณยุกต์: ndaeng1
- การแบ่งพยางค์: ndaeng
คำนาม
[แก้ไข]ndaeng (รูปสะกด ค.ศ. 1957–1982 ƌəŋ)