กษัตริย์

จาก วิกิพจนานุกรม ที่เก็บคำศัพท์เสรี
ข้ามไปยัง: การนำทาง, ค้นหา

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาสันสกฤต क्षत्रिय กฺษตฺริย (ผู้ป้องกันภัย, ชาตินักรบ), เทียบภาษาบาลี ขตฺติย

การออกเสียง[แก้]

คำนาม[แก้]

กษัตริย์

  1. พระเจ้าแผ่นดิน, ใช้เต็มว่า พระมหากษัตริย์
  2. คนในวรรณะที่ 2 แห่งสังคมฮินดู ซึ่งมีอยู่ 4 วรรณะ ได้แก่ วรรณะพราหมณ์ วรรณะกษัตริย์ วรรณะแพศย์ และวรรณะศูทร

คำพ้องความหมาย[แก้]

  1. ราชา

คำวิเศษณ์[แก้]

กษัตริย์

  1. แท้ไม่มีอื่นปน
    ➔ ทองเนื้อกษัตริย์
  2. เรียกรูปพรรณที่ทำด้วยโลหะมีราคา
    ➔ สามกษัตริย์
    ทําด้วยเงิน ทอง นาก สลับกัน