พระ

จาก วิกิพจนานุกรม ที่เก็บคำศัพท์เสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

แผลงมาจากภาษาบาลี วร (ประเสริฐ, สูงสุด)

การออกเสียง[แก้]

คำนาม[แก้]

พระ

  1. (ศาสนาพุทธ) คำใช้แทนชื่อเรียกภิกษุสงฆ์
    ➔ วัดนี้มีพระกี่องค์
    ➔ พระลงโบสถ์
  2. (ศาสนาพุทธ) พระพุทธรูป
    ➔ ชักพระ
    ➔ ไหว้พระในโบสถ์
  3. (ศาสนาพุทธ) พระพุทธเจ้า หรือเนื่องด้วยพระพุทธเจ้า
    ➔ เมืองพระ
    ➔ คำพระ
    ➔ พระมาตรัส
  4. (ศาสนาพุทธ) ชื่อวันประชุมถือศีลฟังธรรมในพระพุทธศาสนา เดือนหนึ่งมี 4 วัน คือ วันขึ้น 8 ค่ำ ขึ้น 15 ค่ำ แรม 8 ค่ำ และแรม 15 ค่ำ ถ้าเป็นเดือนขาดก็แรม 14 ค่ำ เรียกว่า วันพระ
  5. (ศาสนาคริสต์) พระเจ้า, พระเยซู, (ตามที่คริสต์ศาสนิกชนในเมืองไทยใช้อนุโลมเรียก)
    ➔ พระลงโทษ
    ➔ แม่พระ
  6. (ศาสนา) นักบวช, นักพรต
    ➔ พระไทย
    ➔ พระแขก
    ➔ พระฝรั่ง
    ➔ พระจีน
    ➔ พระญวน
  7. ตัวเอกในเรื่องละคร
    ➔ ตัวพระตัวนาง
  8. ใช้ประกอบหน้าคำอื่นแสดงความยกย่อง เช่น เทพเจ้าหรือเทวดาผู้เป็นใหญ่ พระเจ้าแผ่นดินหรือของที่เกี่ยวข้องกับพระเจ้าแผ่นดินและเจ้านายชั้นสูง สมณศักดิ์ชั้นราชาคณะ นักบวช และสิ่งศักดิ์สิทธิ์
    ➔ พระอิศวร
    ➔ พระนารายณ์
    ➔ พระพิรุณ
    ➔ พระมหากษัตริย์
    ➔ พระราชวงศ์
    ➔ พระราชเวที
    ➔ พระเทพเมธี
    ➔ พระแดง
    ➔ พระภูมิ
  9. อิสริยยศเจ้านาย
    ➔ พระรามคำแหง
    ➔ พระนเรศวร
    ➔ พระเทียรราชา
  10. บรรดาศักดิ์ข้าราชการสูงกว่าหลวง ต่ำกว่าพระยา
    ➔ พระสารประเสริฐ
    ➔ พระธรรมนิเทศทวยหาญ
  11. ใช้ประกอบหน้าชื่อบรรดาศักดิ์พระสนม
  12. โดยปริยายหมายถึงผู้ที่มีเมตตากรุณาทรงคุณงามความดีเหมือนพระ
    ➔ ใจพระ
    ➔ พ่อแม่เป็นพระของลูก

คำสรรพนาม[แก้]

พระ

  1. คำใช้แทนผู้ที่เราพูดถึง ใช้กับผู้เป็นใหญ่, เป็นสรรพนามบุรุษที่ 3
    ➔ พระเสด็จโดยแดนชล