กะซวก
ไปยังการนำทาง
ไปยังการค้นหา
ภาษาไทย[แก้ไข]
การออกเสียง[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์ | กะ-ซวก | |
การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | gà-sûuak |
ราชบัณฑิตยสภา | ka-suak | |
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /ka˨˩.sua̯k̚˥˩/(สัมผัส) |
คำกริยา[แก้ไข]
กะซวก (คำอาการนาม การกะซวก)
- (ภาษาปาก) แทง, แทงอย่างแรง
- ไปที่เปลี่ยว ๆ คนเดียวเดี๋ยวก็ถูกคนร้ายกะซวกไส้ทะลัก
- (ภาษาปาก) กินอย่างตะกรุมตะกรามด้วยความหิวโหย[1]
- ขนมจีนเจ้านี้อร่อยมาก เลยกะซวกเสีย ๓ ชาม
คำแปลภาษาอื่น[แก้ไข]
อ้างอิง[แก้ไข]
- ↑ ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรมคำใหม่ เล่ม 1 ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : ธนาเพรส, 2553. หน้า 8.