กะหรี่

จาก วิกิพจนานุกรม ที่เก็บคำศัพท์เสรี
ข้ามไปยัง: นำทาง, ค้นหา

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

  • สัทอักษรสากล: /kàʔ.rìː/ > [kä˩.riː˩ ~ kä˧.riː˩ ~ kä˩.ɾiː˩ ~ kä˧.ɾiː˩]
  • คำอ่านภาษาไทย: กะ-หฺรี่

รากศัพท์ 1[แก้]

แกงกะหรี่
ผงกะหรี่

จากภาษาทมิฬ கறி กรี̱ ว่า น้ำข้น, ซอส[1]

คำนาม[แก้]

กะหรี่

  1. แกงชนิดหนึ่ง สีเหลือง ปรุงด้วยเครื่องแกงกะหรี่
  2. เรียกเครื่องแกงกะหรี่ซึ่งประกอบด้วยขมิ้นและเครื่องเทศอื่น ๆ บดเป็นผงว่า ผงกะหรี่

คำเกี่ยวข้อง[แก้]

คำแปลภาษาอื่น[แก้]

รากศัพท์ 2[แก้]

กร่อนมาจากคำว่า ช็อกการี ซึ่งเพี้ยนมาจากคำในภาษาฮินดี chokri ว่า เด็กผู้หญิง[1]

คำนาม[แก้]

  1. (ปาก) โสเภณี

คำพ้องความ[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๕๔ เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๗ รอบ ๕ ธันวาคม ๒๕๕๔. กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2556, หน้า 100.