ขวัญ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຂວັນ (ขวัน), ภาษาไทลื้อ ᦧᧃ (ฃฺวัน), ภาษาไทใหญ่ ၶႂၼ် (ขฺวัน)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ ขฺวัน
สัทอักษรสากล /kʰwan˩˩˦/


คำนาม[แก้]

ขวัญ

  1. ผมหรือขนที่ขึ้นเวียนเป็นก้นหอย
  2. มิ่งมงคล, สิริ, ความดี
  3. สิ่งที่ไม่มีตัวตน เชื่อกันว่ามีอยู่ประจำชีวิตของคนตั้งแต่เกิดมา ถ้าขวัญอยู่กับตัวก็เป็นสิริมงคล เป็นสุขสบายจิตใจมั่นคง ถ้าคนตกใจหรือเสียขวัญ ขวัญก็ออกจากร่างไป ทำให้คนนั้นได้รับผลร้ายต่าง ๆ และอนุโลมใช้ไปถึงสัตว์หรือสิ่งของบางอย่าง เช่น ช้าง ม้า ข้าว เรือน ฯลฯ ว่ามีขวัญเช่นเดียวกับคนเหมือนกัน
  4. โดยปริยายหมายความว่า ยอดกำลังใจ
    ขวัญเมือง
  5. กำลังใจดี
  6. (โบราณ) วิญญาณ

คำเกี่ยวข้อง[แก้]