ถุน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ถุน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงtǔn
ราชบัณฑิตยสภาthun
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/tʰun˩˩˦/()
คำพ้องเสียงถุล

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาไหหลำ (กลืน)[1]

คำกริยา[แก้ไข]

ถุน (คำอาการนาม การถุน)

  1. (ภาษาปาก) กินหรือเสพพอแก้ขัด
    ถุนขี้ยา

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

เทียบภาษาไทใหญ่ ထုၼ် (ถุน) (ในคำ ထုၼ်ႁိူၼ်း (ถุนเหิ๊น)), ภาษาพ่าเก ထိုꩫ် (ถึน์) (ในคำ တၞ်ထိုꩫ် (ใตถึน์))

คำนาม[แก้ไข]

ถุน

  1. (โบราณ) พื้น ในคำว่า ใต้ถุน

อ้างอิง[แก้ไข]