บาป

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาสันสกฤต पाप (ปาป), จากภาษาบาลี ปาป

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ บาบ [เสียงสมาส]
บาบ-ปะ-
สัทอักษรสากล /baːp̚˨˩/ /baːp̚˨˩.pa˨˩./

คำนาม[แก้]

บาป

  1. การกระทำผิดหลักคำสอนหรือข้อห้ามในศาสนา
  2. ความชั่ว, ความมัวหมอง

คำคุณศัพท์[แก้]

บาป

  1. ชั่ว, มัวหมอง
    คนใจบาป