ข้ามไปเนื้อหา

ประนีประนอม

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

เทียบภาษามอญ ပ္ညဳပ္ညပ် (ปฺญีปฺญป์, เจรจาต่อรอง, ไกล่เกลี่ย)

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์ปฺระ-นี-ปฺระ-นอม
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbprà-nii-bprà-nɔɔm
ราชบัณฑิตยสภาpra-ni-pra-nom
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pra˨˩.niː˧.pra˨˩.nɔːm˧/(สัมผัส)

คำกริยา

[แก้ไข]

ประนีประนอม (คำอาการนาม การประนีประนอม หรือ ความประนีประนอม)

  1. (อกรรม) ผ่อนหนักผ่อนเบาให้แก่กัน, ปรองดองกัน, อะลุ้มอล่วยกัน
    เราไม่ควรประนีประนอมกับคนชั่ว