ปุย

ดูเพิ่ม: ปย. และ ปุ๋ย

ภาษาไทย

รากศัพท์

ร่วมเชื้อสายกับลาว ປຸຍ (ปุย), เขิน ᨸ᩠ᨿᩪ (ป‍ยู)

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ปุย
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	bpui
	ราชบัณฑิตยสภา	pui
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/puj˧/(สัมผัส)

คำนาม

ปุย

1. ของที่เป็นใยฟูอย่างสำลีหรือขนสัตว์บางชนิด

   ปุยฝ้าย

   ปุยสำลี

   สุนัขขนเป็นปุย