ฟู

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *wuːᴬ (ลอย), จากภาษาจีนยุคกลาง (MC bɨu); ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨼᩪ (ฟู), ภาษาเขิน ᨼᩪ (ฟู), ภาษาอีสาน ฟู, ภาษาลาว ຟູ (ฟู), ภาษาไทลื้อ ᦝᦴ (ฟู), ภาษาไทใหญ่ ၽူး (ผู๊) หรือ ၾူး (ฝู๊), ภาษาอาหม 𑜇𑜥 (ผู), ภาษาจ้วง fouz, ภาษาปู้อี fux

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ฟู
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงfuu
ราชบัณฑิตยสภาfu
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/fuː˧/()

คำกริยา[แก้ไข]

ฟู (คำอาการนาม การฟู หรือ ความฟู)

  1. พองตัวขึ้น, ขยายตัวนูนขึ้น
    ขนมสาลี่ฟูมาก
    ปลาดุกฟู
  2. อูดขึ้น
    แป้งหมักฟูขึ้น
  3. พองโป่งขึ้นมา
    ผมฟู
    ปุยนุ่นฟู
    สุนัขขนฟู
  4. (โบราณ) ลอย (บนน้ำ)

คำประสม[แก้ไข]

ภาษาอีสาน[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *wuːᴬ (ลอย), จากภาษาจีนยุคกลาง (MC bɨu); ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ฟู, ภาษาคำเมือง ᨼᩪ (ฟู), ภาษาเขิน ᨼᩪ (ฟู), ภาษาลาว ຟູ (ฟู), ภาษาไทลื้อ ᦝᦴ (ฟู), ภาษาไทใหญ่ ၽူး (ผู๊) หรือ ၾူး (ฝู๊), ภาษาอาหม 𑜇𑜥 (ผู), ภาษาจ้วง fouz, ภาษาปู้อี fux

คำกริยา[แก้ไข]

ฟู (อาการนาม การฟู)

  1. ลอย (บนน้ำ)
    สัจจาผู้ชายนี้คือหินหนักหมื่น ถิ่มใส่น้ำจมหมิ่งแม่นบ่ฟู
    (กรุณาเพิ่มคำแปลของวลีหรือประโยคตัวอย่างนี้)