ข้ามไปเนื้อหา

ฟ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ฟ U+0E1F, ฟ
THAI CHARACTER FO FAN
← พ
[U+0E1E]
Thai ภ →
[U+0E20]
ดูเพิ่ม: °ฟ., ฟ., ฟี, ฟู, และ ฟู่

ภาษาร่วม

[แก้ไข]

การออกเสียง

[แก้ไข]

ตัวอักษร

[แก้ไข]

ฟ

  1. พยัญชนะในอักษรไทย ใช้แทนเสียง /f/ หรือเสียงที่ใกล้เคียงเช่น /ɸ/, /v/

ภาษาไทย

[แก้ไข]
วิกิพีเดียภาษาไทยมีบทความ:
Wikipedia

รูปแบบอื่น

[แก้ไข]
  • (ลายสือไทย) ฟ
  • ..-. (รหัสมอร์ส)
  • (อักษรเบรลล์) ⠫
  • (ภาษามือ) F (เทียบเท่า ASL: F)

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์
ฟอ
v ɒ
ฟอ-ฟัน
v ɒ – v ạ n
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงfɔɔfɔɔ-fan
ราชบัณฑิตยสภาfofo-fan
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/fɔː˧/(สัมผัส)/fɔː˧.fan˧/(สัมผัส)
คำพ้องเสียงฟ.

ตัวอักษร

[แก้ไข]

ฟ

  1. พยัญชนะตัวที่ 31 เรียกว่า ฟ ฟัน เป็นอักษรต่ำ ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กบในคำที่มาจากภาษาต่างประเทศ เช่น เสิร์ฟ เนกาทิฟ ไมโครเวฟ