พอง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ພອງ (พอง) หรือ ໂພງ (โพง), ภาษาไทใหญ่ ပွင်း (ป๊อ̂ง)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์
{เสียงสั้น}
พองพ็อง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงpɔɔngpɔng
ราชบัณฑิตยสภาphongphong
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pʰɔːŋ˧//pʰɔŋ˧/

คำกริยา[แก้ไข]

พอง (คำอาการนาม การพอง หรือ ความพอง)

  1. อาการที่โป่งหรือฟูขึ้นมาเพราะมีอากาศหรือน้ำเป็นต้นอยู่ภายใน
    ลูกโป่งพองลม
    ถูกน้ำร้อนลวกหนังพอง
    เหยียบไฟเท้าพอง
  2. ทำให้โป่ง ฟู หรือตั้งขึ้น
    อึ่งอ่างพองตัว
    เป่าลูกโป่งให้พอง
    เป่าปี่จนแก้มพอง
    ลิงพองขน
    แมวทำขนพอง
  3. ขยายตัวให้โตขึ้น
    เห็ดหูหนูเมื่อแช่น้ำย่อมพองตัว
    ข้าวตังเมื่อเอาไปทอดก็จะพอง