โปง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์โปง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbpoong
ราชบัณฑิตยสภาpong
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/poːŋ˧/()

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

เป็นไปได้ว่าเกี่ยวข้องกับ โป่ง, พอง, โพรง

คำนาม[แก้ไข]

โปง

  1. เรียกลักษณะแห่งสิ่งของที่ข้างในเป็นโพรงโป่งออก

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

โปง

  1. เครื่องโลหะหรือเครื่องไม้มักมีรูปคล้ายกระดิ่ง มีลูกกระทบแขวนอยู่ภายในหรือห้อยกระหนาบอยู่ภายนอกเพื่อให้เกิดเสียงดัง มักใช้แขวนคอสัตว์เช่นวัวควาย
คำพ้องความ[แก้ไข]

ภาษาญัฮกุร[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษามอญ ပုင် (ปุง์)

การออกเสียง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

โปง

  1. ข้าวสุก

ภาษาทะวืง[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาเวียตติกดั้งเดิม *poːŋ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาเวียดนาม bông (บง), ภาษาเหมื่อง pông

คำนาม[แก้ไข]

โปง

  1. ดอกไม้

ภาษาเลอเวือะตะวันออก[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

โปง

  1. หน่อไม้