พราน
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]ไม่ทราบแน่ชัด; ร่วมเชื้อสายกับอีสาน พราน, ลาว ພານ (พาน), คำเมือง ᨻᩕᩣ᩠ᨶ (พราน) หรือ ᨽᩣ᩠ᨶ (ภาน), เขิน ᨽᩣ᩠ᨶ (ภาน) หรือ ᨻᩕᩣ᩠ᨶ (พราน), ไทลื้อ ᦘᦱᧃ (ภาน)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | พฺราน | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | praan |
| ราชบัณฑิตยสภา | phran | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /pʰraːn˧/(สัมผัส) | |
คำนาม
[แก้ไข]พราน (คำลักษณนาม คน)
คำพ้องความ
[แก้ไข]คำลูกกลุ่ม
[แก้ไข]คำแปลภาษาอื่น
[แก้ไข]ผู้ที่ล่าสัตว์
|