พลาด

ภาษาไทย

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *blaːtᴰ (“ลื่นและล้ม”); ร่วมเชื้อสายกับลาว ພາດ (พาด), ພະລາດ (พะลาด), คำเมือง ᨹᩡᩃᩣ᩠ᨯ (ผะลา‍ด), เขิน ᨻᩖ᩻ᩣ᩠ᨯ (พʹลา‍ด) หรือ ᨸᩖᩣ᩠ᨯ (ป‍ลา‍ด), ไทลื้อ ᦗᦰᦟᦱᧆ (พะลาด), ไทใหญ่ ပြၢတ်ႈ (ป๎ร้าต), ပရၢတ် (ปราต) หรือ ပလၢတ်ႈ (ปล้าต); เทียบคำเมือง ᨸᩃᩯᩢ᩠ᨯ (ปแลั‍ด)

การแบ่งพยางค์		พฺลาด b ̥ l ā ɗ
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	plâat
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	phlat
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/pʰlaːt̚˥˩/^{(สัมผัส)}

พลาด (คำอาการนาม การพลาด)