ข้ามไปเนื้อหา

พลาย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

ยืมมาจากภาษามอญ ဗၠဲာ (พฺลัวา, ชายหนุ่ม) [1]; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ພາຍ (พาย)

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์พฺลาย
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงplaai
ราชบัณฑิตยสภาphlai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pʰlaːj˧/(สัมผัส)

คำคุณศัพท์

[แก้ไข]

พลาย

  1. เรียกช้างตัวผู้ว่า ช้างพลาย

อ้างอิง

[แก้ไข]
  1. ศิขรินทร์ แสงเพชร. "คำยืมภาษามอญในกฎหมายตราสามดวง". ภาษาไทยและวัฒนธรรมไทย ๒๑๖. ฉบับที่ ๒, ปีที่ ๑, ธันวาคม ๒๕๕๐ - พฤษภาคม ๒๕๕๑.