มั่ว

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

ไม่ทราบที่มา

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์มั่ว
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงmûua
ราชบัณฑิตยสภาmua
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/mua̯˥˩/()

คำกริยา[แก้ไข]

มั่ว (คำอาการนาม การมั่ว)

  1. สุมกัน, รวมกัน, ออกัน, ประชุม
  2. (ภาษาปาก) พูดซึ่งไร้สาระ ไร้ความ หรือโม้
    เด็กดื้อชอบพูดมั่วกันไปกันมา

คำกริยาวิเศษณ์[แก้ไข]

มั่ว (คำอาการนาม ความมั่ว)

  1. ปะปนกันจนแยกไม่ออก
    วางของมั่วไปหมด