ริ้น

ดูเพิ่ม: ร.น., รน, รัน, รั้น, ริน, ริ่น, รื่น, รื้น, รุน, รุ่น, รูน, รฺีน, และ ร่น

ภาษาไทย

รากศัพท์

ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᩁᩥ᩠᩶ᨶ (ริ‍้น)

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ริ้น
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	rín
	ราชบัณฑิตยสภา	rin
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/rin˦˥/(สัมผัส)

คำนาม

ริ้น (คำลักษณนาม ตัว)

1. ชื่อแมลงหลายชนิดหลายสกุล ในวงศ์ Ceratopogonidae ขนาดเล็กเท่าแมลงหวี่ มีปีกคู่เดียว มักพบบินอยู่ตามริมแม่น้ำ ลำคลอง หรือชายทะเล ดูดกินเลือดคนและสัตว์ ทำให้เกิดอาการระคายเคือง ที่พบมากอยู่ในสกุล Culicoides และ Leptoconops ถ้าพบมากตามเขตติดต่อกับทะเล เรียก ริ้นน้ำเค็ม

ภาษาคำเมือง

การออกเสียง

• (เชียงใหม่) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /hin˦˥/

คำนาม

ริ้น (คำลักษณนาม ตัว)

1. รูปแบบอื่นของ ᩁᩥ᩠᩶ᨶ (ริ‍้น)