วิหาร
หน้าตา
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]ยืมมาจากบาลี วิหาร (“ที่พัก, ที่อยู่”) หรือสันสกฤต विहार (วิหาร); ร่วมเชื้อสายกับลาว ວິຫານ (วิหาน), คำเมือง ᩅᩥᩉᩣ᩠ᩁ (วิหาร)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | วิ-หาน | [เสียงสมาส] วิ-หา-ระ- | |
|---|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | wí-hǎan | wí-hǎa-rá- |
| ราชบัณฑิตยสภา | wi-han | wi-ha-ra- | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /wi˦˥.haːn˩˩˦/(สัมผัส) | /wi˦˥.haː˩˩˦.ra˦˥./ | |
คำนาม
[แก้ไข]วิหาร
- วัด, ที่อยู่ของพระสงฆ์
- ที่ประดิษฐานพระพุทธรูป, คู่กับ โบสถ์
- การพักผ่อน
- ทิวาวิหาร – การพักผ่อนในเวลากลางวัน
ลูกคำ
[แก้ไข]ภาษาบาลี
[แก้ไข]รูปแบบอื่น
[แก้ไข]เขียนด้วยอักษรอื่น
รากศัพท์
[แก้ไข]วิ + หรฺ + ณ หรือ วิ + หาร; เทียบกับสันสกฤต विहार (วิหาร)
คำนาม
[แก้ไข]วิหาร ช.
การผันรูป
[แก้ไข]ตารางการผันรูปของ "วิหาร" (เพศชาย)
| การก \ พจน์ | เอกพจน์ | พหูพจน์ |
|---|---|---|
| กรรตุการก (ปฐมา) | วิหาโร | วิหารา |
| กรรมการก (ทุติยา) | วิหารํ | วิหาเร |
| กรณการก (ตติยา) | วิหาเรน | วิหาเรหิ หรือ วิหาเรภิ |
| สัมปทานการก (จตุตถี) | วิหารสฺส หรือ วิหาราย หรือ วิหารตฺถํ | วิหารานํ |
| อปาทานการก (ปัญจมี) | วิหารสฺมา หรือ วิหารมฺหา หรือ วิหารา | วิหาเรหิ หรือ วิหาเรภิ |
| สัมพันธการก (ฉัฏฐี) | วิหารสฺส | วิหารานํ |
| อธิกรณการก (สัตตมี) | วิหารสฺมิํ หรือ วิหารมฺหิ หรือ วิหาเร | วิหาเรสุ |
| สัมโพธนการก (อาลปนะ) | วิหาร | วิหารา |
หมวดหมู่:
- ศัพท์ภาษาไทยที่ยืมมาจากภาษาบาลี
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาบาลี
- ศัพท์ภาษาไทยที่ยืมมาจากภาษาสันสกฤต
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาสันสกฤต
- สัมผัส:ภาษาไทย/aːn
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 2 พยางค์
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 3 พยางค์
- อุปสรรคภาษาไทย
- คำหลักภาษาไทย
- คำนามภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีตัวอย่างการใช้
- th:ศาสนาพุทธ
- th:ศาสนสถาน
- ศัพท์ภาษาบาลีที่เติมอุปสรรค วิ
- ศัพท์ภาษาบาลีที่เติมปัจจัย ณ
- คำหลักภาษาบาลี
- คำนามภาษาบาลี
- ศัพท์ภาษาบาลีที่มีรหัสอักษรซ้ำซ้อน
- คำนามภาษาบาลีในอักษรไทย
