จาก วิกิพจนานุกรม ที่เก็บคำศัพท์เสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์ 1[แก้]

การออกเสียง[แก้]

อักษร[แก้]

(ณ เณร)

  1. พยัญชนะตัวที่ 19 นับเป็นพวกอักษรต่ำ ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กนในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต เช่น คุณ บัณฑิต

รากศัพท์ 2[แก้]

การออกเสียง[แก้]

คำบุพบท[แก้]

  1. ใน, ที่, เป็นคำบ่งเวลาหรือสถานที่ว่าตรงนั้นตรงนี้
  2. ถ้าใช้นำหน้าสกุล หมายความว่า แห่ง
    ➔ อยุธยา
    ➔ ระนอง
ดึงข้อมูลจาก "https://th.wiktionary.org/w/index.php?title=ณ&oldid=263966"