สันสกฤต

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาสันสกฤต संस्कृत (สํสฺกฺฤต); เทียบภาษาบาลี สกฺกฏ

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์สัน-สะ-กฺริด
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsǎn-sà-grìt
ราชบัณฑิตยสภาsan-sa-krit
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/san˩˩˦.sa˨˩.krit̚˨˩/
ไฟล์เสียง

คำวิสามานยนาม[แก้ไข]

สันสกฤต

  1. ชื่อภาษาในตระกูลอินเดียยุโรป ซึ่งมีใช้ในวรรณคดีอินเดียโบราณเช่น คัมภีร์ฤคเวท ยชุรเวท สามเวท ต่อมาใช้ในวรรณคดีของพราหมณ์โดยทั่วไป และในคัมภีร์พระพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน, ใช้ว่า สังสกฤต ก็มี

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

สันสกฤต (คำอาการนาม ความสันสกฤต)

  1. ที่ทำให้ดีพร้อมแล้ว, ที่ทำให้ประณีตแล้ว, ที่ขัดเกลาแล้ว