สันสกฤต

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาสันสกฤต संस्कृत(สํสฺกฺฤต); เทียบภาษาบาลี สกฺกฏ

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ สัน-สะ-กฺริด
สัทอักษรสากล /san˩˩˦.sa˨˩.krit̚˨˩/
ไฟล์เสียง

คำวิสามานยนาม[แก้]

สันสกฤต

  1. ชื่อภาษาในตระกูลอินเดียยุโรป ซึ่งมีใช้ในวรรณคดีอินเดียโบราณเช่น คัมภีร์ฤคเวท ยชุรเวท สามเวท ต่อมาใช้ในวรรณคดีของพราหมณ์โดยทั่วไป และในคัมภีร์พระพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน, ใช้ว่า สังสกฤต ก็มี

คำคุณศัพท์[แก้]

สันสกฤต (คำอาการนาม ความสันสกฤต)

  1. ที่ทำให้ดีพร้อมแล้ว, ที่ทำให้ประณีตแล้ว, ที่ขัดเกลาแล้ว