สันสกฤต

จาก วิกิพจนานุกรม ที่เก็บคำศัพท์เสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาสันสกฤต संस्कृत ‎(สํสฺกฺฤต), เทียบภาษาบาลี สกฺกฏ

การออกเสียง[แก้]

คำวิสามานยนาม[แก้]

สันสกฤต

  1. ชื่อภาษาในตระกูลอินเดียยุโรป ซึ่งมีใช้ในวรรณคดีอินเดียโบราณเช่น คัมภีร์ฤคเวท ยชุรเวท สามเวท ต่อมาใช้ในวรรณคดีของพราหมณ์โดยทั่วไป และในคัมภีร์พระพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน, ใช้ว่า สังสกฤต ก็มี

คำวิเศษณ์[แก้]

สันสกฤต

  1. ที่ทำให้ดีพร้อมแล้ว, ที่ทำให้ประณีตแล้ว, ที่ขัดเกลาแล้ว