สมาชิก

ภาษาไทย

รากศัพท์

ยืมมาจากสันสกฤต सामाजिक (สามาชิก) หรือบาลี สามาชิก; ร่วมเชื้อสายกับเขมร សមាជិក (สมาชิก), ลาว ສະມາຊິກ (สะมาซิก)

เป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ member (นิติ/คณิต), element (วิทย/คณิต), fellow (ศึกษาศาสตร์), subscriber (คอม/ไอที)

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		สะ-มา-ชิก	[เสียงสมาส] สะ-มา-ชิก-กะ-
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	sà-maa-chík	sà-maa-chík-gà-
	ราชบัณฑิตยสภา	sa-ma-chik	sa-ma-chik-ka-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/sa˨˩.maː˧.t͡ɕʰik̚˦˥/(สัมผัส)	/sa˨˩.maː˧.t͡ɕʰik̚˦˥.ka˨˩./

คำนาม

สมาชิก

1. ผู้มีสิทธิและมีส่วนร่วมในสมาคม องค์การ หรือกิจกรรมใด ๆ

   สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

   สมาชิกสมาคมศิษย์เก่า

   สมาชิกวารสาร

2. (คณิตศาสตร์) สิ่งแต่ละสิ่งที่มีปรากฏอยู่ในเซตใดเซตหนึ่ง

   { ก, ข, ค } คือ เซตของอักษร 3 ตัวแรกในภาษาไทย มีสมาชิก 3 ตัว

   สิ่งที่ปรากฏอยู่ในคู่อันดับใดคู่อันดับหนึ่ง เช่น (ก, ข) คือ คู่อันดับหนึ่งที่มี ก เป็นสมาชิกตัวหน้า ข เป็นสมาชิกตัวหลัง

3. (ภาษาปาก) ลูกค้า, ขาประจำ

   หมู่นี้สมาชิกไม่ค่อยมาอุดหนุนที่ร้านเลย

คำเกี่ยวข้อง

• สมาชิกภาพ
• สมาชิกรัฐสภา
• สมาชิกวุฒิสภา