ไทย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางมาจาก ภาษาไทย)

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์ 1[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ ไท
สัทอักษรสากล /tʰaj˧/
คำพ้องเสียง ไท
ไฟล์เสียง

คำวิสามานยนาม[แก้]

ไทย

  1. ชื่อประเทศและชนชาติที่อยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีพรมแดนติดต่อกับลาว เขมร มาเลเซีย และพม่า
    ประเทศไทย
    เมืองไทย
    คนไทย
    ชาวไทย
  2. ภาษาทางการของประเทศไทย
    ภาษาไทย
  3. ชนเชื้อชาติไทย มีหลายสาขาด้วยกัน, ไท ก็ว่า
    ไทยใหญ่
    ไทยดำ
    ไทยขาว

คำนาม[แก้]

ไทย

  1. ความมีอิสระในตัว, ความไม่เป็นทาส, ไท ก็ว่า
  2. คน
    ไทยบ้านนอก
    คนบ้านนอก
    ไทยใจแทตย์
    คนใจยักษ์
    (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์)

คำแปลภาษาอื่น[แก้]

รากศัพท์ 2[แก้]

จากภาษาบาลี เทยฺย

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ [เสียงสมาส]
ไท-ยะ-
สัทอักษรสากล /tʰaj˧.ja˦˥./

คำคุณศัพท์[แก้]

ไทย

  1. (ภาษาหนังสือ) ควรให้, ใช้ประกอบเป็นคำนำหน้าสมาส
    ไทยทาน
    ไทยธรรม