ไทย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางมาจาก ภาษาไทย)

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์ 1[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ ไท
สัทอักษรสากล /tʰaj˧/
คำพ้องเสียง ไท
ไฟล์เสียง

คำนาม[แก้]

ไทย

  1. ชื่อประเทศและชนชาติที่อยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีพรมแดนติดต่อกับลาว เขมร มาเลเซีย และพม่า
    ประเทศไทย
    เมืองไทย
    คนไทย
    ชาวไทย
  2. ภาษาทางการของประเทศไทย
    ภาษาไทย
  3. ชนเชื้อชาติไทย มีหลายสาขาด้วยกัน, ไท ก็ว่า
    ไทยใหญ่
    ไทยดำ
    ไทยขาว
  4. ความมีอิสระในตัว, ความไม่เป็นทาส, ไท ก็ว่า
  5. คน
    ไทยบ้านนอก
    คนบ้านนอก
    ไทยใจแทตย์
    คนใจยักษ์
    (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์)

คำแปลภาษาอื่น[แก้]

รากศัพท์ 2[แก้]

จากภาษาบาลี เทยฺย

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ [เสียงสมาส]
ไท-ยะ-
สัทอักษรสากล /tʰaj˧.ja˦˥./

คำคุณศัพท์[แก้]

ไทย

  1. (ภาษาหนังสือ) ควรให้, ใช้ประกอบเป็นคำนำหน้าสมาส
    ไทยทาน
    ไทยธรรม