ไท

ดูเพิ่ม: ไท่ และ ไท้

ภาษาไทย

การแบ่งพยางค์		ไท ai d	[สำหรับรากศัพท์ 3 อีกด้วย] ไท้ ai d ˆ
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	tai	tái
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	thai	thai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/tʰaj˧/^{(สัมผัส)}	/tʰaj˦˥/^{(สัมผัส)}
คำพ้องเสียง แก้ไข		ไทย
ไฟล์เสียง

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *dajᴬ², จากไทดั้งเดิม *ɗwɤːjᴬ (“อิสระ”); ร่วมเชื้อสายกับอีสาน ไท, คำเมือง ᨴᩱ (ไท), ลาว ໄທ (ไท), (เลิกใช้) ໄຕ (ไต), ญ้อ ไท, ไทลื้อ ᦺᦑ (ไท), ไทดำ ꪼꪕ (ไตฺ), ไทใหญ่ တႆး (ไต๊), ไทใต้คง ᥖᥭᥰ (ตั๊ย), อ่ายตน တ︀ႝ (ตย์), พ่าเก တ︀ႝ (ตย์), อาหม 𑜄𑜩 (ตย์) ซึ่งเมื่อใช้เดี่ยว ๆ จะหมายถึงกลุ่มชาติพันธุ์ไทนั้น ๆ

ไท

แผลงมาจาก ไท้

ไท

ไท

เน็กไท ผ้าที่ใช้ผูกคอเสื้อเชิ้ต มักผูกเป็นปมรูปสามเหลี่ยมให้มีชายยาวลงมาประมาณเอว
พอเขาผูกไทแล้วดูดีขึ้นเป็นกอง

ไท

ไท

ไท

ไท