ไท

ดูเพิ่ม: ไท่ และ ไท้

ภาษาไทย

รากศัพท์ 1

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *dajᴬ², จากไทดั้งเดิม *ɗwɤːjᴬ (“อิสระ”); ร่วมเชื้อสายกับอีสาน ไท, คำเมือง ᨴᩱ (ไท), ลาว ໄທ (ไท) หรือ ໄຕ (ไต) ที่เลิกใช้แล้ว, ญ้อ ไท, ไทลื้อ ᦺᦑ (ไท), ไทดำ ꪼꪕ (ไตฺ), ไทใหญ่ တႆး (ไต๊), อ่ายตน တ︀ႝ (ตย์), พ่าเก တ︀ႝ (ตย์), อาหม 𑜄𑜩 (ตย์) ซึ่งเมื่อใช้เดี่ยว ๆ จะหมายถึงกลุ่มชาติพันธุ์ไทนั้น ๆ

รูปแบบอื่น

ไต (พบได้ยาก)

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ไท
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	tai
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	thai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/tʰaj˧/^{(สัมผัส)}
คำพ้องเสียง แก้ไข		ไทย
ไฟล์เสียง

คำนาม

ไท

ชนเชื้อชาติไท มีหลายสาขาด้วยกัน เช่น ไทใหญ่ ไทดำ ไทขาว
(โบราณ) ไทย, สยาม
ปีโถะ หนไทกัด เหมา
(ประชุมจารึกสยาม ภาคที่ 1 จารึกสุโขทัย)
ความมีอิสระในตัว, ความไม่เป็นทาส

ลูกคำ

ดูเพิ่ม

ไทย

รากศัพท์ 2

แผลงมาจาก ไท้

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ไท
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	tai
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	thai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/tʰaj˧/^{(สัมผัส)}
คำพ้องเสียง แก้ไข		ไทย
ไฟล์เสียง

คำนาม

ไท

ผู้เป็นใหญ่
ท้าวไท

รากศัพท์ 3

ยืมมาจากอังกฤษ tie

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ไท	ไท้
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	tai	tái
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	thai	thai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/tʰaj˧/^{(สัมผัส)}	/tʰaj˦˥/^{(สัมผัส)}
คำพ้องเสียง แก้ไข		ไทย
ไฟล์เสียง

คำนาม

ไท

เน็กไท ผ้าที่ใช้ผูกคอเสื้อเชิ้ต มักผูกเป็นปมรูปสามเหลี่ยมให้มีชายยาวลงมาประมาณเอว
พอเขาผูกไทแล้วดูดีขึ้นเป็นกอง

คำพ้องความ

เน็กไท

ภาษาคำเมือง

คำวิสามานยนาม

ไท

รูปแบบอื่นของ ᨴᩱ (ไท)

คำนาม

ไท

รูปแบบอื่นของ ᨴᩱ (ไท)

ภาษาญ้อ

รูปแบบอื่น

𞛍𞛮 (𞛍𞛮)
ไต

การออกเสียง

(สว่างแดนดิน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /tʰaj˨˨/

คำนาม

ไท

ไท

ภาษาอีสาน

การออกเสียง

(ขอนแก่น) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /tʰaj˧˦˩/
เทียบเสียงภาษาไทยโดยประมาณ: ไท่^{สูง-ตก} (ประมาณ)

คำนาม

ไท

ไท