ไทย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์ 1[แก้]

การออกเสียง[แก้]

เสียงอ่านแบบไทย ไท
สัทอักษรสากล /tʰaj˧/
คำพ้องเสียง ไท
ไฟล์เสียง

คำนาม[แก้]

ไทย

  1. ชื่อประเทศและชนชาติที่อยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีพรมแดนติดต่อกับลาว เขมร มาเลเซีย และพม่า
    • ประเทศไทย
    • เมืองไทย
    • คนไทย
    • ชาวไทย
  2. ภาษาทางการของประเทศไทย
    • [[ภาษาไทย]]
  3. ชนเชื้อชาติไทย มีหลายสาขาด้วยกัน, ไท ก็ว่า
    • ไทยใหญ่
    • ไทยดำ
    • ไทยขาว
  4. ความมีอิสระในตัว, ความไม่เป็นทาส, ไท ก็ว่า
  5. คน
    • ไทยบ้านนอก
      คนบ้านนอก
    • ไทยใจแทตย์
      คนใจยักษ์ (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์)

รากศัพท์ 2[แก้]

แผลงมาจากภาษาบาลี เทยฺย

การออกเสียง[แก้]

เสียงอ่านแบบไทย [เสียงสมาส]
ไท-ยะ-
สัทอักษรสากล /tʰaj˧.ja˦˥./

คำคุณศัพท์[แก้]

ไทย

  1. (ภาษาหนังสือ) ควรให้, ใช้ประกอบเป็นคำนำหน้าสมาส
    • [[ไทยทาน]]
    • [[ไทยธรรม]]