สมาส

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาสันสกฤต समास (สมาส, ประสม) หรือภาษาบาลี สมาส (ประสม), จาก สํ + อาส

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์สะ-หฺมาด
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsà-màat
ราชบัณฑิตยสภาsa-mat
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/sa˨˩.maːt̚˨˩/()

คำนาม[แก้ไข]

สมาส

  1. การเอาศัพท์ตั้งแต่ 2 ศัพท์ขึ้นไปมาต่อกันเป็นศัพท์เดียวตามหลักที่ได้มาจากไวยากรณ์บาลีและสันสกฤต เช่น สุนทร + พจน์ เป็น สุนทรพจน์, รัฐ + ศาสตร์ เป็น รัฐศาสตร์, อุดม + การณ์ เป็น อุดมการณ์

คำกริยา[แก้ไข]

สมาส (คำอาการนาม การสมาส)

  1. เอาศัพท์มาต่อกันเช่นนั้น

ภาษาบาลี[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

สมสฺ +‎ หรือ สํ +‎ อาส หรือ สํ +‎ อสฺ +‎

รูปแบบอื่น[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

สมาส ช.

  1. คำประสม, คำสมาส

การผันรูป[แก้ไข]