สุดท้าย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

สุด +‎ ท้าย

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ สุด-ท้าย
สัทอักษรสากล /sut̚˨˩.tʰaːj˦˥/

คำคุณศัพท์[แก้]

สุดท้าย

  1. ทีหลังเพื่อน, หลังสุด
    เขาเป็นแขกคนสุดท้ายที่มาในงาน
    เด็กคนนั้นทำการบ้านเสร็จเป็นคนสุดท้าย
  2. เหลือเพียงหนึ่งเดียว
    สมบัติชิ้นสุดท้ายที่เหลืออยู่คือบ้าน
    โอกาสสุดท้ายแล้วที่จะแก้ตัวได้