ข้ามไปเนื้อหา

หนำ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ดูเพิ่ม: หนา และ หน้า

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์หฺนำ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงnǎm
ราชบัณฑิตยสภาnam
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/nam˩˩˦/(สัมผัส)

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩉ᩠ᨶᩣᩴ (หนาํ), ภาษาไทใหญ่ ၼမ် (นัม)

คำกริยาวิเศษณ์[แก้ไข]

หนำ

  1. มากพอกับความต้องการ
    อิ่มหนำสำราญ

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

ยืมมาจากภาษาแต้จิ๋ว (lam2, มะกอก) [1]

คำนาม[แก้ไข]

หนำ

  1. มะกอก
ดูเพิ่ม[แก้ไข]
อ้างอิง[แก้ไข]

ภาษาคำเมือง[แก้ไข]

คำกริยาวิเศษณ์[แก้ไข]

หนำ (คำอาการนาม กำหนำ หรือ ความหนำ)

  1. อีกรูปหนึ่งของ ᩉ᩠ᨶᩣᩴ (หนาํ)

ภาษาปักษ์ใต้[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

หนำ

  1. กระท่อม (สิ่งปลูกสร้าง)